“Диего ажойиб дўстим эди. У улкан қалб соҳиби эди ва ишларим кўнгилдагидек бўлмаганида у мени доимо қўллаб-қувватларди. У менга етишмаяпти. У мағлубиятимдан кейин ҳар доим менга қўнғироқ қиларди, аммо ғалаба қозонсам, бундай қилмасди. У қийин вақтларда қанчалик ёрдам кераклигини яхши биларди. Зарур бўлганда ёнингда бўлиш жуда ҳам муҳим. У шундай дамларда менга жуда оддий иборани айтарди: “Моу, сен энг зўр эканлигингни унутма”. Уни жуда ҳам соғиндим…”, дея эслайди португалиялик мутахассис.
