"Men doimo sportchi, "Shapekoense" darvozaboni bo'lib qolaman. Bir kun kelib Paralimpiya o'yinlarida ishtirok etishni istayman...
Halokatdan so'ng ko'zimni ochganimni eslayman. Juda qorong'i va sovuq edi. "Yordam bering! O'lishni istamayman!" deb baqirganim yodimda. O'sha paytda tirik bo'lgan bazi do'stlarim ham baqirishgan. Keyinroq qutqaruvchilar keldi" - deydi Folmann.
