У жаҳон чемпионатида 2014 йилда дебют қилган, кейин ЖЧ-2018 ва ЖЧ-2022 турнирларига ҳам борган эди, бироқ ҳар сафар голсиз қайтарди. Энди эса у гол урди – очилиш ўйинида, Мексикада, ўз мухлислари кўз ўнгида. Ва кўзёшларини тия олмади.
Хименес голини отасига бағишлади. Улар ҳар бир ўйин олдидан телефонлашишарди
Рауль қўлларини кўтариб, осмонга қаратди. Бу гол – шу йилнинг март ойида вафот этган отаси хотираси учун эди.
Хименес отаси уни доим қўллаб-қувватлаганини ва футболдаги энг муҳим ёрдамчиси бўлганини айтарди. Рауль у билан ҳар бир ўйин олдидан – охирги кунларигача телефон орқали гаплашиб турган.
Хименеснинг ота-онаси учувчи бўлиб ишлаган, тез-тез парвоз қилишган ва узоқ вақт уйда бўлишмаган. Шунга қарамай, Раулнинг машғулотлари жадвалдан чиқиб кетмаган: қариндошлари уни машғулотларга олиб бориш ва олиб кетишга ёрдам беришган. Хименес болалигидан ота-онасининг иши сабабли кўп учганини ва бу кейинчалик бошқа мамлакатларга кўчиб ўтишга ҳамда футболчиликнинг сарсон-саргардон ҳаётига осонроқ мослашишига ёрдам берганини эслайди.
Отасининг ўғли билан бўлган бир муҳим суҳбати ҳам бор. 15 ёшида, Рауль "Америка" тизимида ўйнаб юрган кезлари мураббий Хименес-каттани огоҳлантиради: агар йигитча муносабатини ўзгартирмаса, уни ҳайдаб юборишади. Ота ўғли билан гаплашиб, ундан нима исташини сўрайди. Рауль: "Давом эттиришни хоҳлайман", деб жавоб беради. Шунда отаси тушунтиради: "Демак, муносабатни ўзгартириш керак". Хименес ўшандан кейин ўзида "нимадир ўзгарганини" хотирлайди. Ва у бошқалардан ажралиб туриш учун кўпроқ меҳнат қилиш кераклигини тушуниб этади.
Уйдаги ЖЧдан бир йил олдин Хименес-катта ўғлининг жаҳон чемпионатидаги голини жуда ҳам кутаётганини айтганди. У Раулни танқидлардан ҳимоя қилар ва ўтган турнирларда унга унчалик кўп вақт берилмаганини эслатиб ўтарди.
Отасининг вафотидан кейин Хименес "Фулхэм" сафида ҳам гол урганди – ўшанда ҳам йиғлаб, тиз чўкканча осмонни кўрсатган эди. Ва мана, ниҳоят, орзиқиб кутилган гол: жаҳон чемпионатларидаги биринчиси, Мексикада, ўз уйида. Отаси бу лаҳзани кўришни жуда орзу қилганди. Бироқ бунгача бор-ёғи бир неча ой яшай олмади.
Рауль 2026 йилги ЖЧгача ҳатто асосий таркибда ҳам майдонга тушмаганди. Ваҳоланки, у Мексика тарихидаги иккинчи тўпурар
2014 йилда Хименес Бразилияга "Америка" клубининг ёш ҳужумчиси сифатида борганди. Ўшанда мураббий Мигель Эррера олдинда Жовани дос Сантос ва Орибе Перальта жуфтлигидан фойдаланган. Ҳатто Чичарито ҳам кўпинча захирадан майдонга тушарди. Хименесга эса 6 дақиқа тақдим этилди: Бразилияга қарши дебют ва 84-дақиқада майдонга тушиш. Майдонда олти дақиқа ва бирорта ҳам зарба йўқ. Камерун, Хорватия ва Нидерландия билан ўйинларда эса захира ўриндиғида ўтирди.
2018 йилда Хименес анча нуфузлироқ футболчига айланганди. Унинг ҳисобида "Атлетико"даги фаолият ва "Бенфика"даги бир нечта кучли мавсумлар бор эди. Тўғри, терма жамоадаги роли деярли ўзгармади. Мексиканинг ўз ҳужум чизиғи мавжуд эди: Чичарито – марказий ҳужумчи, Ирвинг Лосано тезликка жавоб берарди, Карлос Вела – ҳужумлар мияси, Мигель Лайюн – қанотдаги универсал вариант эди. Хименес эса – "жокер". У Германияга қарши, кейин эса 1/8 финалда Бразилияга қарши майдонга тушди – аммо яна голсиз қолди.
2022 йилда эса янада қийинроқ бўлди. Калла суяги синишидан кейин Хименес футболга қайтди, бироқ Қатарга жароҳатлар, ўйин амалиёти йўқлиги ва спорт формаси яхши эмаслиги сабабли идеал ҳолатда етиб келмади. Уни ЖЧга деярли жанжал билан олиб кетишди – чунки ёш Сантьяго Хименес қолиб кетганди. Рауль гуруҳдаги учта ўйиннинг барчасида захирадан майдонга тушди, лекин ҳали етарлича сергак кўринмасди.
Натижа: учта жаҳон чемпионати, олтита ўйин, битта ҳам баҳсда асосий таркибда майдонга тушмади ва бирорта ҳам гол йўқ. Фақатгина энди унга омад кулди. Ваҳоланки, у умуман олганда Мексика терма жамоаси тарихидаги энг муҳим ўйинчидир. Жанубий Африка Республикасига (ЖАР) урилган голдан кейин Раулнинг терма жамоадаги голлари сони 46 тага етди. У энг яхши тўпурарлар рўйхатида Жаред Боргетти билан иккинчи ўринни бўлишиб турибди. Ундан юқорида фақат Чичарито бор – 52 та гол.
Ўлимга тенг жароҳат. У энди фақат ҳимоя воситаси билан ўйнай олади
Хименес фаолиятидаги энг даҳшатли лаҳза 2020 йилнинг ноябрь ойида юз берди. "Вулверхэмптон"нинг "Арсенал"га қарши ўйинида у бурчак тўпидан кейин ҳаводаги тўп учун курашга кирди ва Давид Луис билан боши билан тўқнашиб кетди.
Зарба даҳшатли эди. Рауль ҳушини йўқотди, унга тўғридан-тўғри майдоннинг ўзида кислород беришди, кейин эса замбилда шифохонага олиб кетишди. Мексикалик ҳужумчи калла суяги синиши ва ички қон қуйилиши жароҳатини олди. Мияга кучли босим тушгани сабабли зудлик билан операция қилиш талаб этилди.
Аҳвол барқарорлашганидан кейин шифокорлар Хименесга: "Тирик қолганингнинг ўзи бир мўъжиза", дейишди. Рауль тўқнашув лаҳзасини эслай олмайди. Хотирасида фақат стадионга келиш, кийиниш хонаси ва майдонга чиқиш қолган. Кейин эса – қоронғулик. Кейинги хотиралар аллақачон шифохонадан – улар ҳам узиқ-юлиқ.
Бошида футбол ҳақида гап ҳам бўлиши мумкин эмасди. Энг муҳими – ҳеч бўлмаганда нормал ҳаётга қайтиш эди. Шифокорлар бундай жароҳатдан кейин у бошқа умуман ўйнай олмаслиги мумкинлигини яширишмади. Калла суягининг битиши кутилганидан узоқроқ давом этди, реабилитация эса ойлаб чўзилди.
Аммо Рауль қайтди. Аввал индивидуал тарзда шуғулланди, кейин жамоа билан машғулот ўтказди. Хименес жароҳатдан тўққиз ой ўтиб майдонга тушди. Тўғри, ўшандан бери у махсус ҳимоя боғлачисида (бош кийимида) ўйнайди. У шикастланган жойни ёпиб туради ва янги зарба хавфини камайтиради.
