"Ўзбекистонда қолсам, "Бунёдкор"дан бошқа жамоага ўтмасдим" — Луис Качорри билан интервью

У жамоага тез мослашди, бир неча муҳим ўйинларда натижа ҳал қилувчи фигурага айланди. Яқинда эса шартномаси якунланиб, жамоани тарк этган Качорри билан  Ўзбекистондаги фаолияти, футбол ва ҳаёт ҳақидаги фикрлари ҳамда келажакдаги режалари ҳақида суҳбатлашдик.

— Ўзбекистондаги фаолиятингиз ва "Бунёдкор"даги ўйинларингизга қандай баҳо берасиз?

— "Бунёдкор"да жуда яхши вақт ўтказдим. Бу фаолиятимдаги энг яхши мавсумлардан бири бўлди, десам муболаға бўлмайди. Бир йил тўлиқ ўйнадим. Бу вақт давомида ўзимни кўрсата олдим деб ўйлайман. Албатта, бошида мослашиш осон бўлмади, лекин кейин барчаси ўз ўрнига тушди.

— Тошкентдаги ҳаётингиз қандай ўтди? Маҳаллий маданият сизда қандай таассурот қолдирди?

— Тошкент менга жуда ёқди. Бу шаҳар — тинч, самимий, хавфсиз. Маҳаллий маданият, одамларнинг илиқ муносабати менда фақат ижобий ҳислар қолдирди. Агар футболчи сифатида эмас, турист сифатида бўлса ҳам, Ўзбекистонга яна қайтиш ниятим бор.

— Ўзбекистон Суперлигасида ҳимоячиларга қарши ўйнаш қай даражада қийин бўлди?

— Суперлигадаги ҳимоячилар анча қаттиқ. Жисмоний тайёргарликлари яхши, позицион жиҳатдан ҳам яхши тўп тепишади. Бу чемпионатда тўп суриш осон эмас, лекин айнан шу қийинчиликлар менинг ўсишимга сабаб бўлди.

— Нега жамоани тарк этишга қарор қилдингиз? Бу қарор қанчалик осон бўлди? Молиявий жиҳатлар муҳим омил бўлдими? Ва нима учун одатда бир жамоада узоқ тўп тепмайсиз?

— Асосий сабаб — молиявий. Агар мен Ўзбекистонда қолганимда, "Бунёдкор"дан кетмаган бўлардим. Бу жамоа менга ишонди, мен эса майдонда жавоб қайтаришга ҳаракат қилдим. Жамоани тарк этиш мен учун осон бўлмади. Ҳар сафар жойни алмаштириш ортида муайян шароитлар ва қарорлар туради.

— "Бунёдкор"даги фаолиятингиз давомида энг кулгули ёки эсда қоларли воқеа қайси бири бўлган?

— Жуда кўп кулгули ва эсда қоларли воқеалар бўлди. Аммо уларнинг кўпчилиги шахсий, жамоа ичида бўлган ҳолатлар. Шу боис ҳаммасини очиқ айта олмайман. Лекин "Бунёдкор"даги муҳит менда фақат яхши хотиралар қолдирди.

— Ўзбекистондаги энг кучли футболчи ва энг яхши легионер деб кимни айтган бўлардингиз?

— Энг кучли футболчи сифатида Одил Ҳамробековни танлаган бўлардим. У катта тажрибага эга, ўйинни яхши ҳис қилади. Легионерлардан эса иккита номни айтардим: биздаги Бугарин — кучли ҳимоячи, шунингдек "Нефтчи"да ўйнаган Йовович ҳам анча юқори савиядаги футболчи.

— Бир мамлакатдаги тажриба инсонни нафақат футболчи, балки шахс сифатида ҳам ўзгартириши мумкин. Ўзбекистон сизни қай жиҳатдан ўзгартирди?

— Мен инсон сифатида ўсдим, десам тўғри бўлади. Айниқса, ўтган мавсум бошидаги қийинчиликлар менга куч берди. Ўзимга бўлган ишончим ошди, менталитет жиҳатдан янада мустаҳкамландим. Бу фақат футболда эмас, ҳаётда ҳам менга катта фойда берди.