Moskva kundaligi, 4-kun: “Spartak” – “Krilya Sovetov”
12 apr 2014 14:05
Yangiliklar
Klublarimizning janobi rahbarlari, sal zamonaviy ishlash uchun qimmat bo'lmagan narxda chipta xarid qilib chet elda muxlislarga yaratilgan sharoitlarni bir o'rganib kelsangiz bo'lardi. Bitta legionerning ortidan ishlayotgan pulingizni agar to'g'ri ishga sarflasangiz, nafaqat o'zingizga, balki matbuot kotibi, muxlislar klubidan ikkita faol kishini va marketing sohasini rivojlantirish uchun xodimga ishlatishingiz mumkin. Faqat bitta kichik sharti bor, hech bo'lmasa o'zingiz bilan olib ketayotgan qarindoshingizning familiyasi boshqacha bo'lsin, aks holda bizning o'quvchilar juda zukko.
Kechagi kunimizning asosiy voqeasi “Spartak” – “Krilya Sovetov” o'yiniga tashrif buyurish bo'ldi. Aslida bu o'yinga jurnalist sifatida kirishni rejalashtirgan edim. Buning uchun Toshkentdayoq klub manziliga xat yuborgandim. Jamoaning rasmiy saytida ham akkreditaciyaga buyurtma berdim. Ikki marotaba klub ofisiga bordim, ammo bari befoyda bo'ldi. Xuddi “usti yaltiroq, ichi qaltiroq” maqoli kabi. Xullas men 10 kun akkreditaciya yo'lida boshlagan ishim samarasiz tugadi. Hatto telefon raqamiga ham tusha olmadik, kotiba esa ulab berishni istamadi. Bu borada “Lokomotiv” klubiga tasanno aytishim kerak.SHunday vaziyat bo'lyaptiki, ularning o'zi bizga qo'ng'iroq qilib, qanday vazifalarni amalga oshirishimiz kerakligini aytishyapti. Buning uchun matbuot bo'limi boshlig'i Denisga rahmat!
Valeriy Nepomnyashiy bilan intervyu davomida, uning yordamida CSKA – “Ural” o'yiniga akkreditaciya olgandik. Bugun “Ximki” Arenaga boramiz.
Akkreditaciya bo'lmasa, bo'lmapti. So'nggi marta rostmana futbolni qachon tribunada o'tirib ko'rganimni esdan chiqarib qo'yibman. Bo'lib ham kelishilmagan o'yinni. Tepadan futbolchilar mittidek ko'rinar ekan. Yana qizig'i shundaki, bizda qo'ldagi chiptalar 3 barobar qimmat sotilsa, bu erda 30% chegirma bilan sotilar ekan. Markaziy sektor chiptasini bizning pulga chaqqanda 70 000 so'mga xarid qildim. Kassadagi narxi esa 100 000 so'm ekan. CHiptalarning eng qimmati 200 000 so'm oralig'ida, arzoni esa 35 000 so'm.
“CHerkizovo”da (“Lokomotiv”ning uy stadioni) mavsumni o'tkazayotganligi uchun bo'lsa kerak, stadion to'lmadi. Lekin bir narsaga qoyil qolmasdan iloj yo'q. Muxlis uchun hamma sharoit yaratilgan. CHoy deysizmi, kirib-chiqishdagi qulayliklar, yoyma atributika bozori. O'z navbatida muxlis madaniyatini oshirish maqsadida maxsus “biz so'kishga qarshimiz” shiori ostidagi sektor ham tashkil qilingan. Biz kabi bu erda ham qop-qop pistalar sotiladi, lekin stadionda bir dona bo'lsa-da pista po'chog'ini ko'rmaysiz. Hamma pistaga qo'shib olgan stakanchasiga po'choqni tashlaydi. Bu esa bizning muxlislar o'rganishi kerak bo'lgan eng muhim vazifalardan biri bo'lsa kerak.
Har bir o'yin klub tarixini yod olish bilan boshlanadi. Bu esa kelajak avlodga qanday jamoaga muxlislik qilayotganini his etishida yordam beradi. SHu boisdan bo'lsa kerak, o'z ixtiyori bilan oila azolari bilan o'yinni tomosha qilishga kelayotganlar juda ko'pchilikni tashkil etadi.
O'yin atrofida yaratilgan atmosfera shunchaki ajoyib. Sopol kuboklar yodimga tushib ketdi. Qilingan ishlarga millionlab sarf etilgan deb ayta olamayman, shunchaki stadionga muxlisni chaqirish uchun professional ishlab chiqilgan mexanizm xolos.
O'yinga ko'p ham etibor bermadim. TVning sharofati bilan Rossiya chempionati dahshat qilib ko'rsatib berilyapti. To'g'ri, bu erda kuchli futbolchilar jamlangan, lekin mazza qilib o'yin ko'rmaysiz. Menga atrofdagi muhit ko'proq qiziq bo'ldi. Bizda na o'yin, na atrofdagi muhit bor, shuning uchun muxlis undan ko'ra bitta WI-FI bor choyxonaga o'tirishni maqul ko'ryapti.
“Spartak” o'z ananasiga xos mayda pas taktikasida o'ynadi. O'yinda to'liq tashabbusni qo'lga kirita olmagan bo'lsa-da, ko'plab qulay imkoniyatlarni chippakka chiqarishda biznikilardan qolishmasligini isbotladi. Yana to'p olib beruvchi bolalar juda oshirib yuborishdi. Bittasi hatto uchrashuvning so'nggi daqiqasida ochiqchasiga Sergey Kornilenkoning ustidan kuldi. Belaruslik hujumchi bundan jahli chiqib, yigitchani turtdi, shunda ham u pinagini buzmadi. Dikan esa “spartakchi” bolaning yonini olib raqib hujumchisi bilan aytishdi. Xullas u bo'ldi, bu bo'ldi, o'yin tugadi. “Spartak” 1:0ga yutdi. Haqiqiy futbol mana shunaqa bo'lar ekan.
Nodirxo'ja Yuldashev.
Kechagi kunimizning asosiy voqeasi “Spartak” – “Krilya Sovetov” o'yiniga tashrif buyurish bo'ldi. Aslida bu o'yinga jurnalist sifatida kirishni rejalashtirgan edim. Buning uchun Toshkentdayoq klub manziliga xat yuborgandim. Jamoaning rasmiy saytida ham akkreditaciyaga buyurtma berdim. Ikki marotaba klub ofisiga bordim, ammo bari befoyda bo'ldi. Xuddi “usti yaltiroq, ichi qaltiroq” maqoli kabi. Xullas men 10 kun akkreditaciya yo'lida boshlagan ishim samarasiz tugadi. Hatto telefon raqamiga ham tusha olmadik, kotiba esa ulab berishni istamadi. Bu borada “Lokomotiv” klubiga tasanno aytishim kerak.SHunday vaziyat bo'lyaptiki, ularning o'zi bizga qo'ng'iroq qilib, qanday vazifalarni amalga oshirishimiz kerakligini aytishyapti. Buning uchun matbuot bo'limi boshlig'i Denisga rahmat!
Valeriy Nepomnyashiy bilan intervyu davomida, uning yordamida CSKA – “Ural” o'yiniga akkreditaciya olgandik. Bugun “Ximki” Arenaga boramiz.
Akkreditaciya bo'lmasa, bo'lmapti. So'nggi marta rostmana futbolni qachon tribunada o'tirib ko'rganimni esdan chiqarib qo'yibman. Bo'lib ham kelishilmagan o'yinni. Tepadan futbolchilar mittidek ko'rinar ekan. Yana qizig'i shundaki, bizda qo'ldagi chiptalar 3 barobar qimmat sotilsa, bu erda 30% chegirma bilan sotilar ekan. Markaziy sektor chiptasini bizning pulga chaqqanda 70 000 so'mga xarid qildim. Kassadagi narxi esa 100 000 so'm ekan. CHiptalarning eng qimmati 200 000 so'm oralig'ida, arzoni esa 35 000 so'm.
“CHerkizovo”da (“Lokomotiv”ning uy stadioni) mavsumni o'tkazayotganligi uchun bo'lsa kerak, stadion to'lmadi. Lekin bir narsaga qoyil qolmasdan iloj yo'q. Muxlis uchun hamma sharoit yaratilgan. CHoy deysizmi, kirib-chiqishdagi qulayliklar, yoyma atributika bozori. O'z navbatida muxlis madaniyatini oshirish maqsadida maxsus “biz so'kishga qarshimiz” shiori ostidagi sektor ham tashkil qilingan. Biz kabi bu erda ham qop-qop pistalar sotiladi, lekin stadionda bir dona bo'lsa-da pista po'chog'ini ko'rmaysiz. Hamma pistaga qo'shib olgan stakanchasiga po'choqni tashlaydi. Bu esa bizning muxlislar o'rganishi kerak bo'lgan eng muhim vazifalardan biri bo'lsa kerak.
Har bir o'yin klub tarixini yod olish bilan boshlanadi. Bu esa kelajak avlodga qanday jamoaga muxlislik qilayotganini his etishida yordam beradi. SHu boisdan bo'lsa kerak, o'z ixtiyori bilan oila azolari bilan o'yinni tomosha qilishga kelayotganlar juda ko'pchilikni tashkil etadi.
O'yin atrofida yaratilgan atmosfera shunchaki ajoyib. Sopol kuboklar yodimga tushib ketdi. Qilingan ishlarga millionlab sarf etilgan deb ayta olamayman, shunchaki stadionga muxlisni chaqirish uchun professional ishlab chiqilgan mexanizm xolos.
O'yinga ko'p ham etibor bermadim. TVning sharofati bilan Rossiya chempionati dahshat qilib ko'rsatib berilyapti. To'g'ri, bu erda kuchli futbolchilar jamlangan, lekin mazza qilib o'yin ko'rmaysiz. Menga atrofdagi muhit ko'proq qiziq bo'ldi. Bizda na o'yin, na atrofdagi muhit bor, shuning uchun muxlis undan ko'ra bitta WI-FI bor choyxonaga o'tirishni maqul ko'ryapti.
“Spartak” o'z ananasiga xos mayda pas taktikasida o'ynadi. O'yinda to'liq tashabbusni qo'lga kirita olmagan bo'lsa-da, ko'plab qulay imkoniyatlarni chippakka chiqarishda biznikilardan qolishmasligini isbotladi. Yana to'p olib beruvchi bolalar juda oshirib yuborishdi. Bittasi hatto uchrashuvning so'nggi daqiqasida ochiqchasiga Sergey Kornilenkoning ustidan kuldi. Belaruslik hujumchi bundan jahli chiqib, yigitchani turtdi, shunda ham u pinagini buzmadi. Dikan esa “spartakchi” bolaning yonini olib raqib hujumchisi bilan aytishdi. Xullas u bo'ldi, bu bo'ldi, o'yin tugadi. “Spartak” 1:0ga yutdi. Haqiqiy futbol mana shunaqa bo'lar ekan.
Nodirxo'ja Yuldashev.

Fikrlar