Нигоҳ: Учта легионердан битта Гейнрих яхши!

Улар орасида миллий терма жамоамиз ҳужумчиси Александр Гейнрих ҳам бор. Гейнрих “Локо” сафидаги дебютини олий лиганинг 14-тур доирасида “Навбаҳор”га қарши ўтказиб, ҳам ўзи гол урди, ҳам иккинчи голда иштирок этди. Лекин, гап бунда эмас.



Гап шундаки, Гейнрих шу куни юқори савияда ўйин намойиш этди. Унинг ҳаракатлари жуда ақлли, тўпни қабул қилиб олгач, нима қилишни жуда яхши билади. Майдонни кўра олиши, ўйинни ўқий билиши таҳсинга лойиқ. Тўғрисини айтганда, шу куни рақиб футболчилари унинг олдида ярим профессионалга ўхшаб қолишди.

Яхши биласиз, йил бошида “Локомотив” Андрей Кожокарь, Вячеслав Шевченко каби легионерларни таркибга қўшиб олганди. Ўшанда жамоа бош мураббийи Ҳаким Фузайлов эди. Кейинчалик Вадим Абрамов келгач, легионерлардан воз кечишга қарор қилди. Евгений Гоголь “Олмалиқ”қа қайтиб кетди, Кожокарь билан Шевченкога ҳам жавоб бериб юборилди. Шевченко ҳозир “Андижон” таркибига келиб қўшилган.



Янги келган хорижликлар кучли эмасди, шу боис Абрамов улар билан ишламасликни маъқул кўрди. Давралар оралиғидаги трансферлар эса асосан ўзимизнинг ўйинчилар билан боғлиқ бўлди. Вадим Карленович легионерларга зарурият йўқ дея чет эллик футболчиларни таклиф қилмади. Шубҳасиз, жамоанинг энг муҳим трансфери таркибга Александр Гейнрихнинг қўшиб олиниши бўлди дея оламиз. Гейнрих сафда экан, “Локо”нинг бу мавсум чемпион бўлишига ҳеч ким халал бера олмаса керак.  

Шахсан мен учун ҳам унинг ўйинини кузатиш қизиқ эди. Ахир у Қозоғистон чемпионатидан келди, ҳолати қанақа экан деган савол бор эди. Ҳужумчимиз билан аввалги клуби “Актобе” ўртасида нималар бўлганини билмаймиз. Эшитишимча, Гейнрих раҳбариятнинг режаларига кирмабди. Бу энди бошқа мавзу. Эҳтимол, Саша “Актобе” нигоҳида кучсиз бўлиб қолган бўлиши мумкин, аммо ўзимизнинг чемпионатга қайтганидан сўнг унинг ўйинини кўрдик: ҳаммаси жойида экан.



Гейнрих учун “Навбаҳор”га қарши баҳс қийин кечди дея олмайман. У бемалол осонлик билан ҳаракат қилди. Иван Нагаев билан Фарҳод Тожиев гол уриш учун қанча “азоб” чеккан бўлса, Гейнрих бу ишни футболчилар тили билан айтганда “бир оёқ”да бажарди. Айниқса, захирадан тушган Фарҳод Тожиев гол уришга роса ҳаракат қилди, шу билан бирга жуда қийналди. Ҳатто жарима тўпидан гол уришга ҳам уриниб кўрди. Биринчи таймда тўп сурган Иван Нагаевни-ку айтмаясам бўлади. У кўп ҳолларда жамоа ҳужумидан узилиб қолди. Қолаверса, ҳадеб йиқилавериб одамнинг асабига ўйнади.



Гейнрих эса умуман ўзгача футболчи. У ҳужумдаям, ҳужум ортидаям, керак бўлса ярим ҳимоядаям бир хил кўринди. Унинг бир ўзи ўша Кожокарь билан Шевченкодан ҳам кучли экан. Сашага ўхшаб кутилмаган қарорлар қабул қиладиган ҳужумчилар бизда ҳозир йўқ ҳисоби. У олий лигамизга нафосат олиб кирса ажаб эмас. Унинг ҳаракатларидан томошабин завқ олади, шунинг учун ҳам Гейнрихнинг мухлислари ниҳоятда кўп. Бир сўз билан айтганда, “Локомотив” ажойиб харидни амалга оширди. Кейинги ўйинларда Гейнрихнинг бир ўзи жамоани елкасида кўтариб юрса, бунга сира ажабланмасак бўлаверади.



Гўзаллигини йўқотиб бораётган олий лигамизга айнан унингдек футболчи керак эди. Гейнрих соғ-саломат бўлса, ҳеч қандай Каблаш, Качур, Кожокарь, Деркач, Кото, Петкович, Касьян, Пламадела, Гвазава, Расков каби номини биров эшитмаган легионерларга ҳожат қолмайди.

Хайрулла Холиқов.